Rozgrywka i świat gry

To tytuł, do którego wraca się po to, by odkrywać nowe ścieżki fabularne, rozwijać postacie i testować różne strategie walki.

Najważniejsze pozostało tu to, co od lat odróżnia SaGa od wielu bardziej liniowych gier role-playing: swoboda kolejności działań, konsekwencje decyzji, dziedziczenie władzy między kolejnymi pokoleniami oraz system walki, który wymaga obserwacji i planowania.

Remake z charakterem klasycznej serii SaGa

To dłuższa kronika decyzji, porażek, zwycięstw i następstw, które wpływają na to, jak rozwija się kampania.

Nieliniowa przygoda i dziedziczenie władzy

Najciekawszym elementem Revenge of the Seven jest struktura scenariusza. Można rozwijać imperium, podejmować różne wątki w odmiennej kolejności i decydować, kiedy zmierzyć się z konkretnymi przeciwnikami.

System sukcesji daje tej swobodzie dodatkową wagę. Po utracie lub zakończeniu roli jednego władcy wybieramy kolejnego cesarza spośród dostępnych kandydatów, a każda postać może wnosić inne predyspozycje do drużyny.

Walka turowa, która wymaga uwagi

Revenge of the Seven pozostaje grą turową, ale remake rozbudowuje starcia o czytelny system osi czasu. Duże znaczenie mają formacje, role postaci, odporności przeciwników i moment, w którym drużyna uczy się nowych technik w samym środku starcia.

Gra potrafi być wymagająca, szczególnie jeśli wybierzemy wyższy poziom trudności lub zlekceważymy przygotowanie drużyny. Tryb nastawiony na spokojniejsze poznawanie historii pozwala wejść w świat bez ciągłego napięcia, a wariant klasyczny zostawia miejsce dla osób, które chcą poczuć bardziej surowy charakter dawnego jRPG.

Oprawa, muzyka i atmosfera

Pełna oprawa 3D pomaga nowym graczom wejść w świat gry, bo miasta, lochy i postacie są przedstawione w bardziej współczesny sposób, bez rezygnowania z ducha pierwowzoru.

Kenji Ito wraca tu z aranżacjami znanych kompozycji, a możliwość przełączania między nowszą i oryginalną ścieżką dźwiękową jest miłym ukłonem w stronę fanów. Dla nowych odbiorców najważniejsze będzie jednak to, że muzyka dobrze wspiera rytm przygody: potrafi podkreślić podniosłość cesarskiej kroniki, napięcie starć i bardziej kameralne momenty eksploracji. W scenach wydarzeń dostępne są głosy japońskie i angielskie, co pomaga nadać postaciom więcej obecności niż w starszej wersji.

Dla kogo ta gra ma najwięcej sensu?

To także interesująca pozycja dla osób odkrywających starsze serie Square Enix nie przez pryzmat nostalgii, lecz przez ciekawość mniej standardowych systemów. Dzięki przebudowanej oprawie, czytelniejszym systemom i wyborowi poziomu trudności łatwiej zobaczyć, dlaczego ten projekt był tak osobny na tle wielu gier swojego czasu.

Osoby szukające bardzo liniowej, mocno filmowej opowieści mogą potrzebować chwili, żeby wejść w rytm serii SaGa, ale fani taktycznego planowania i nietypowych systemów znajdą tu remake z własną, mocną osobowością.