Rozgrywka i świat gry

Nie jest to gra budowana wokół długiej kampanii fabularnej ani efektownej filmowości, lecz wokół pojedynków, tempa reakcji, kontroli dystansu i stopniowego poznawania systemu walki. Dla posiadaczy Nintendo Switch jest to propozycja szczególnie interesująca wtedy, gdy szukają bijatyki technicznej, ale nadal wygodnej do krótkich sesji w domu lub w trybie przenośnym.

To raczej powrót do konkretnego stylu grania, w którym liczy się znajomość postaci, wyczucie zasięgu ciosów i umiejętność reagowania na zachowanie przeciwnika. To tytuł dla graczy, którzy lubią odkrywać mniej oczywiste gry walki i cenią systemy zaprojektowane z myślą o powtarzalnym treningu, eksperymentowaniu oraz coraz lepszym rozumieniu mechanik.

Bijatyka z arcade'owym sercem

Zamiast prowadzić gracza przez długie samouczki, The Rumble Fish 2 zachęca do wejścia na arenę, sprawdzenia postaci i stopniowego uczenia się tego, co działa w praktyce. To podejście ma swój urok, ale wymaga też odrobiny cierpliwości.

System walki opiera się na pięciu przyciskach oraz dwóch rodzajach wskaźników, które wspierają ofensywne i defensywne zagrania. Gracz musi myśleć o tym, jak gospodarować energią, kiedy zaryzykować mocniejszą akcję i jak nie oddać przeciwnikowi inicjatywy.

Postacie, styl i charakter pojedynków

Jedną z cech wyróżniających The Rumble Fish 2 jest obsada złożona z szesnastu postaci. Jedne postacie lepiej czują się w agresywnym nacisku, inne wymagają spokojniejszego kontrolowania przestrzeni, a jeszcze inne nagradzają precyzyjne wejścia i znajomość konkretnych sekwencji.

Wizualnie gra korzysta z rozwiązania S.M.A., czyli Smooth Model Animation, które nadaje dwuwymiarowym postaciom charakterystyczną płynność. Dla jednych będzie to element nostalgiczny, dla innych ciekawostka pokazująca inne podejście do animowania postaci w grze walki.

Tryby gry i nauka systemu

Tryb arcade będzie naturalnym wyborem dla osób, które chcą poczuć klasyczny charakter produkcji i przechodzić kolejne walki w krótkich seriach. Są to tryby proste w założeniach, ale dobrze pasujące do bijatyki o arcade'owym rodowodzie, bo pozwalają wracać do gry nawet wtedy, gdy mamy tylko kilkanaście minut.

The Rumble Fish 2 najlepiej smakuje wtedy, gdy gracz daje sobie czas na oswojenie systemu. Nawet casualowe granie ze znajomym jest przyjemniejsze, gdy wiemy, co potrafi wybrana postać i jak wykorzystać jej mocniejsze strony. Trening pozwala też szybciej docenić, że pod dość prostym pierwszym wrażeniem kryje się gra wymagająca precyzji.

Na plus działa również obecność lokalnego multiplayera. Bijatyki często najwięcej zyskują wtedy, gdy po drugiej stronie siedzi ktoś obok, a kolejne rundy naturalnie prowadzą do rewanżów. Tryb online z rollback netcode jest z kolei istotny dla osób, które chcą rywalizować na odległość.

Dla kogo jest The Rumble Fish 2 na Nintendo Switch?

Gra ma szybkie tempo, konkretną strukturę i system, który zaczyna się otwierać wraz z kolejnymi podejściami. Zamiast natychmiastowego poczucia pełnej kontroli daje raczej przyjemność stopniowego odkrywania zależności między postaciami, zasobami i sytuacją na ekranie.

W trybie przenośnym sprawdza się szczególnie wtedy, gdy gracz chce poćwiczyć postać, przejść arcade albo rozegrać kilka starć bez uruchamiania dużej, czasochłonnej produkcji. Na telewizorze tytuł zyskuje natomiast przy lokalnych pojedynkach, gdzie czytelność areny i animacji jest najważniejsza.

W praktyce nie powinno to być dużą barierą dla osób obeznanych z bijatykami, bo najważniejsze elementy rozgrywki wynikają z komend, ikon, menu trybów i samej walki.

Wrażenia z grania

Czy skrócić dystans i zaryzykować serię ciosów, czy poczekać na błąd przeciwnika? Nie potrzebuje długich przerywników ani rozbudowanych systemów pobocznych, bo jej centrum pozostaje pojedynek.

Osoby szukające bardzo nowoczesnej oprawy, rozbudowanej filmowej kampanii albo dużej liczby samouczków mogą poczuć, że gra wymaga zbyt wiele własnej inicjatywy.

Nie trzeba traktować jej jak muzealnej ciekawostki: to nadal grywalna bijatyka, która potrafi dać sporo satysfakcji, jeśli zaakceptujemy jej tempo, styl i wymagania.

Najwięcej przyjemności daje tu nauka postaci, kontrolowanie zasobów i rozgrywanie szybkich pojedynków, w których liczy się zarówno refleks, jak i decyzja podjęta w odpowiednim momencie. Jeśli ktoś szuka nowoczesnej, filmowej kampanii, może nie być to najlepszy adres, ale fani klasycznych bijatyk znajdą tu wyrazisty i wymagający tytuł.